Και όσο και να μη θέλουμε να τοπαραδεχτούμε ότι η σχέση μας διαλύεται, αργά ή γρήγορα αποδεχόμαστε την πραγματικότητα και προχωράμε στον οριστικό χωρισμό…Η διαδικασία του χωρισμού κρύβει πολλά συναισθήματα, πικρά καιδυσάρεστα στην πλειοψηφία τους.
Άγχος για το πώς θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα, θλίψη πουαπέτυχε η προσπάθειά μας, φόβοςμήπως δεν τα καταφέρουμε για ακόμα μία φορά, αλλά και φθοράψυχική κατά την ανακοίνωση τουχωρισμού στα προσφιλή άτομα, αφού είναι σαν να πρέπει να διαχειριστούμε και τη δική τους θλίψη γιατο γεγονός.
Και ιδού το μεγάλο ερώτημα:κρατάμε επαφή με τον/την πρώηνσύντροφό μας; Μπορούμε να συνεχίσουμε όντας φίλοι; Ενδιαφερόμα-στε και τηλεφωνούμε να δούμε τικάνει; Αλλάζουμε πεζοδρόμιο ότανσυναντιόμαστε στο δρόμο ή απλώςσυνεχίζουμε τη ζωή μας, προσπαθώντας να την κάνουμε και καλύτερη;
Το σίγουρο είναι ότι χρειαζόμαστε ένα εύλογο χρονικό διάστημαγια να συνέλθουμε από το χωρισμό, αφού, όπως υποστηρίζουνπολλοί μελετητές, ένας χωρισμόςείναι ένας μικρός θάνατος, οπότεείναι απαραίτητο να περάσουμε όλα τα στάδια του πένθους για να τοσυνειδητοποιήσουμε και να πάμεπαρακάτω.
Θα θυμώσουμε, θα τοαρνηθούμε, θα αναρωτηθούμε γιατί, μπορεί να κλάψουμε, κάπως έτσιόμως και θα το συνειδητοποιήσουμε. Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, τηςσυνειδητοποίησης χρειαζόμαστε αποχή από τον/την πρώην, δε βοηθάει στο να το πάρουμε απόφαση ηεπικοινωνία λες και δεν έχει συμβείτίποτα.
Δύσκολο, γιατί μιλάμε για έναν άνθρωπο που ήταν στη ζωήμας… όμως το δύσκολο μονοπάτιείναι και το πιο αποδοτικό!
Υπάρχει μια γενική αρχή στη δημιουργία ποιοτικών ανθρώπινωνσχέσεων: τα φιλικά αισθήματα είναιδυνατόν να μετατραπούν σε ερωτικά, το αντίστροφο όμως δε συμβαίνει εύκολα. Με άλλα λόγια, αν δύοπρώην σύντροφοι επικοινωνούν φιλικά, μάλλον κάποιος από τους δύοέχει άλλες βλέψεις, πιο προσωπικές, πιο ερωτικές, όμως αρκείται σεαυτή τη μορφή σχέσης γιατί δενμπορεί να κάνει διαφορετικά.
Οπότε, από το να μην έχει καθόλου επαφή (με αυτόν που θα ήθελε να έχει και πολύ στενή επαφή μάλιστα),ας έχει έστω και φιλική.Τόσο απλό στη βάση του, αλλάκαι τόσο περίπλοκο το θέμα τωνπροσωπικών μας σχέσεων!
Ο καλύτερος οδηγός μας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και με τις επιθυμίες μας σε σχέση με τους ανθρώπους γύρω μας. Το να κρύβουμε τα συναισθήματά μας ή το να ταμεταλλάσσουμε σε κάτι άλλο πολύδιαφορετικό από την πραγματικήτους διάσταση, είναι σαν να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας!

Γιώτα Παπαγεωργίου
Ψυχολόγος