Στις μέρες μας οι γνωριμίες μέσω internetτείνουν να γίνουν πιο συχνές από τις γνωριμίες μέσω γνωστών ή κοινωνικού κύκλου.
Το θέμα, λοιπόν, είναι γιατί προβαίνει ένα άτομο σε μια τέτοιου είδους γνωριμία.
Οι λόγοι είναι πολλοί και ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Κατά τη γνώμη μου, ένας από τους βασικότερους είναι οι ατέλειωτες ώρες που αφιερώνουμε σε έναν υπολογιστή. Είτε λόγω δουλειάς είτε λόγω αεργίας, κάθε μέρα καθόμαστε μπροστά σε ένα pc τουλάχιστον 5-8 ώρες.
Παρʼ όλα αυτά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για φλερτ, οπότε βρίσκουμε τρόπο να το κάνουμε και μέσω του υπολογιστή. Όμως, το όλο σκηνικό στο μυαλό μας είναι πολύ πιο ζωντανό και αληθινό από κάθε face to face γνωριμία.
Ένας ακόμη λόγος που μας οδηγεί στο να «ανοιχτούμε» σε κάποιον παντελώς άγνωστο, είναι το γεγονός ότι ντρεπόμαστε λιγότερο και μπορούμε να εκφραστούμε όπως θέλουμε, χωρίς να νιώσουμε ότι μπορεί να εκτεθούμε.
Μπορούμε να πούμε κάτι, είτε είναι αλήθεια είτε όχι, κάτι που το χρησιμοποιούμε ως ασπίδα ώστε να μην μας «πλησιάσει» πολύ ο άλλος.
Τέλος, μέσω pc μπορούμε να κάνουμε πράγματα τα οποία θα ντρεπόμασταν να κάνουμε σε διαφορετική περίπτωση. Αυτά συνήθως προσανατολίζονται στον ερωτικό τομέα.
Γενικότερα, λοιπόν, σκοπός της απρόσωπης αυτής σχέσης που δημιουργούμε είναι να μην «ανοιχτούμε» και να δημιουργήσουμε ένα προσωπείο που θα μας προστατέψει από τυχόν συναισθηματικό δέσιμο.
Είναι, άραγε, αυτή η κατάληξη των ανθρώπινων σχέσεων;
Το απρόσωπο και απόμακρο στοιχείο μάς προστατεύει, τελικά, από το να πληγωθούμε;
Εγώ θέτω τα ερωτήματα. Οι απαντήσεις δικές σας... |
